VERSLAAFD, DOET DAT JE WAT?

Broeders en zusters, u bent geroepen om vrij te zijn. Misbruik die vrijheid niet om uw eigen verlangens te bevredigen, maar dien elkaar in liefde. Gal. 5: 13
VERSLAAFD, DOET DAT JE WAT?
Ik schrijf deze meditatie (net als de vorige) naar aanleiding van de maand van liefde en genot, die door het jeugdwerk hier in ons dorp georganiseerd is: hoe ga je om met alcohol, drugs en seks (over dit laatste, omgaan met seks, organiseert de jeugdcommissie van de Noorderkerk dinsdag 21 februari een gespreksavond, zie onder "kerkelijk leven"). Er is onder onze eigen mensen (en echt niet alleen onder de jongeren) verslaving. Verslaving aan alcohol, verslaving aan drugs. Daar wordt heel wat onder geleden. Geleden door de mensen die er door in de greep zijn: verslaving is echt een hard slavenleven. Dat doet vooral heel veel pijn, want dingen gaan stuk en je bent niet meer in staat om het te keren. Je draait steeds meer vast in kapotte relaties, met je ouders, met je broers, je zussen. Je draait vast in leugens, want je wilt de zaak bedekt houden. Je draait vast in geldnood, in gezondheid, en noem maar op. Dat doet een verslaving met je. Lijden wij mee? En lijden we mee met die moeders en vaders die hun zoon of dochter anders zien worden. En die het maar niet lukt om daar greep op te krijgen. Ze merken hoe hun kind hen door de vingers glipt. Wat voelen ze zich machteloos. Je kunt niet vechten tegen een cultuur van uitgaan en alcohol die zo vanzelfsprekend in stand wordt gehouden. Maar ondertussen zien ze dat hun kind vaak zo bleek is, en vermoeid (lusteloos). Hij lijkt ook altijd wat verkouden. Altijd een loopneus. Het lijkt wel of hij je gaat mijden, je uit de weg gaat. Vaak zo gejaagd. En dan kijk je eens op zijn bankrekening. Wat gaat er eigenlijk een geld doorheen. Steeds weer die grote opnamen in het weekend (ja, want een kleine snuif kost 25 euro en voor één gram cocaïne (en grote snuif) betaal je al gauw het dubbele). En als je er naar vraagt, dat hij telkens zoveel geld opneemt, dan heb je het gevoel dat hij je maar iets voorliegt. Je hoort zoveel smoesjes. Lijden wij met deze moeders en vaders mee? Want wat is dat moeilijk voor ze! Wat is het moeilijk als dit in je eigen gezin gebeurt! Ga maar eens met zo'n moeder praten. Luister maar eens goed naar wat er kapot gaat in je gezin. Lijd je echt mee? Leef je echt mee? Ze hebben het zo nodig. Kan het je echt schelen waar zij uitkomen en waar hun kind uitkomt? Paulus schrijft: dien elkaar in liefde. Hoe gaan we dat nu concreet aanpakken? Of misschien moet ik eerst deze vraag stellen: willen we het met elkaar aanpakken? Willen we het echt aanpakken omdat we in liefde met elkaar begaan zijn? Kan het jou schelen dat de zoon van die moeder (daar iets verderop in de kerkbank) meegezogen wordt in een verslaving? Weet je dat die verslaving misschien wel bij jou thuis begonnen is, omdat jij het was die het zo leuk vond om wat extra berenburg in z'n colaatje te doen? En wat kan jou de dochter van die vader daar een paar banken achter je in de kerk schelen die het eigenlijk helemaal niet leuk vind dat al die jongens zo begerig keurend naar haar kijken en die het helemaal niet fijn vind dat de jongens haar pakken in de disco. Maar ja, haar vriendinnen doen toch net of ze het wel leuk vinden, en ze wil niet uit de boot vallen. Kan jou dat wat schelen? In de onderlinge gesprekken is het hier vaak zo ijzig stil over. We praten er niet over. En we hebben niet het lef om tegen elkaar te zeggen: ik wil dit niet! We lachen het maar wat weg: "Je bent zelf toch ook jong geweest?" En ja, ik ben ook jong geweest. En wat ben ik de HERE dankbaar voor zijn genade in mij. Want Hij hield me vast. Dat deed ik niet zelf. Hij deed het. Maar ik ben ook jong geweest om te weten hoe de satan je kan meezuigen. En hoe moeilijk het is om je daar aan te onttrekken. Je wilt niet buiten de groep vallen. En dus: wat voor een groep houden wij met elkaar in stand? Ben jij bereid om het anders te doen? Ben jij bereid om geen struikelblok te leggen, waarover een ander kan vallen? Ben jij bereid om die ander te helpen in zijn strijd om aan de zuigkracht van de verslaving te ontkomen. Ben jij bereid om daarvoor offers te brengen in de sfeer van je eigen levensstijl? Wil jij inleveren voor het behoud van de ander? Dingen nalaten om het voor een ander niet moeilijker te maken in zijn gevecht tegen de zonde? Eén lijn trekken als ouders, als jongeren onder elkaar. De HERE wil het gebruiken tot behoud van zijn kinderen. Zo houd je elkaar vast. Door schouder aan schouder te staan. Door niet de ander buiten je keuzes te laten. Door samen te leven met elkaar. In verantwoordelijkheid voor elkaar. Dien elkaar in liefde. Dat zegt onze hemelse Vader. Elkaar, samen. Schouder aan schouder om onze vrijheid te behouden. Zo ga je in het voetspoor van Jezus Christus. Wat diende Hij de naaste, wat diende Hij ons door zijn liefde! Liefde die tot het uiterste ging. Want wat heeft Hij moeten inleveren voor ons! Wat heeft Hij een offer gebracht voor onze vrijheid, om ons vrij te maken! Wij willen toch die vrijheid niet verliezen? Wat is het je waard? Voor jezelf, voor die ander? Dien elkaar in liefde. Daar mag je zegen op verwachten: genade en vrede en het leven tot in eeuwigheid.

Ds. Wiersma