MOEDIGE MOEDERS BLIJVEN ACTIEF!

De 'moedige moeders' kwamen na een welverdiende vakantietijd weer bij elkaar in denksportentrum 'En passant'. Het was een bijzondere avond, want ook de oprichters van de 'moedige moeders' uit Volendam, Gary Kok en uit Urk, Anna Romkes, waren aanwezig. Zij vertelden hun ervaringen. Al heel snel bleek, dat verhalen van moeders veel gemeenschappelijks hebben. Het betreft vaak juist de gevoelige kinderen in een gezin. Meegaand van karakter, dus beinvloedbaar. Gemeenschappelijk hebben de moeders ook (helaas), dat het hele leven om de ellende van de verslaafde draait. De opmerking 'wij moeders zijn verslaafd aan een verslaafde' bleek ook heel herkenbaar. Anna Romkes liet weten, dat ook op Urk nog steeds geworsteld wordt met de 'ontkencultuur'. 'Mijn kind gebruikt niet!' Zij vecht met een aantal moeders en de stichting 'Waypoint' voor een kentering en voor openheid. Uit het verhaal van Gary Kok kwam naar voren, dat de moeders een grote rol kunnen spelen. Zij moeten inzien, dat zij door hun onvoorwaardelijke liefde en zorg de verslaving in stand houden. Die liefde kan onvoorwaardelijk blijven, maar een verslaafde moet leren de gevolgen van zijn gedrag zelf te dragen. Dus: geen smoezen meer, openlijk ervoor uitkomen. Dan zal er een moment komen waarop de verslaafde 'op de bodem is'. Dan lijkt er geen uitkomst meer te zijn, maar juist dan is die uitkomst in zicht. Want er moet professionele hulp gezocht worden. De verslaafde moet inzien, dat hij er zelf niet uit kan komen, want hij/zij is ziek. Nadat dat is ingezien kan er gewerkt worden aan genezing. Een enkele keer redt iemand het zelf. Een ex-verslaafde uit Spakenburg, ook aanwezig, is daar een voorbeeld van. Hij kwam zo diep in de ellende, dat hij zelfs aan zelfdoding dacht. Gelukkig werd hij tegengehouden. Hij schreeuwde tot God om hulp en kreeg die hulp. Hij is daar nog steeds helemaal vol van en wil het aan iedereen vertellen. Maar heel vaak is het noodzakelijk, dat een verslaafde wordt opgenomen in een kliniek. Daar weet men precies wat het is om verslaafd, ziek te zijn en treft men de maatregelen die noodzakelijk zijn. Het is heel moeilijk, maar wel mogelijk. En als het lukt ben je een ander mens! Dan ligt de wereld weer voor je open, ben je geen slaaf meer, maar een vrij mens, die weer zelf keuzes kan maken. En…heel belangrijk…de moeders en vaders (en andere gezinsleden) kunnen ook weer een normaal leven gaan leiden!

De moedige moeders vergaderen eenmaal in de 2 weken op maandagavond in denksportcentrum 'En passant'. Om half acht is er koffie, om kwart voor acht wordt begonnen. Moeders en vaders, maar ook (ex)verslaafden zijn van harte welkom. Stop met het ontkennen, zodat er een opening komt en dus een begin van het herstel! Bent u nog niet aan openheid toe, maar slechts aan een 'luisterend oor', ook dan bent u welkom, desnoods anoniem! U kunt bellen met Tinie de Graaf, 2986219 of Geke van Twillert, 2986855. De moedige moedersavonden zijn vooral bedoeld om elkaar bij te staan, om te luisteren naar elkaar. Maar ook zullen er communicatietrainingen worden gegeven. Belangrijk, omdat er vaak op een negatieve manier wordt gekeken naar en gesproken met de verslaafde. De bekende negatieve spiraal. Regelmatig zal er een thema worden behandeld door een gast. Tot ziens in denksportcentrum 'En passant'!